BEOGRAD – Udžbenik srpskog znakovnog jezika može značajno da doprinese boljoj komunikaciji gluvih i čujućih osoba, ocenio je predsednik Gradske organizacije gluvih Beograda Tibor Ilić, ukazujući na potrebu da se srpski znakovni jezik uvede i u osnovne škole kao izborni predmet.
Ilić je za Tanjug rekao da je važno da se, osim samog jezika, učenicima približe i život i svakodnevne potrebe gluvih osoba, kao i način na koji se one uključuju u svet čujućih.
„Ja sam profesor srpskog znakovnog jezika na kursu u Gradskoj organizaciji gluvih. Nama je jako važno da pored znakovnog jezika damo informacije o životu gluvih ljudi i o tome kako se gluva osoba integriše u svet čujućih“, rekao je Ilić.
On je ukazao na značaj toga da što veći broj čujućih osoba poznaje makar osnovne znakove, jer to može da olakša svakodnevnu komunikaciju.
„Svakodnevno na ulici srećem ljude koji znaju neke znake srpskog znakovnog jezika i to mi mnogo olakšava komunikaciju“, naveo je Ilić.
Prema njegovim rečima, postoji i interesovanje građana da nauče znakovni jezik i da se profesionalno bave njegovim prevođenjem, što je posebno značajno imajući u vidu potrebu za većim brojem tumača.
Ilić navodi da u Srbiji trenutno ima oko 40 tumača za srpski znakovni jezik, zbog čega je, kako ističe, potrebno raditi na tome da ih bude više.
Gradska organizacija gluvih Beograda već je napravila značajan korak u unapređenju materijala za učenje jezika. U okviru projekta „Dostizanje kvaliteta u nastavi znakovnog jezika“, uz podršku programa Erasmus+, izrađeni su udžbenici za početne nivoe A1 i A2, kao i nastavni planovi prema Zajedničkom evropskom referentnom okviru za jezike.
U okviru novog projekta razvija se i program za nivo B1, čime se nastavlja rad na sistematičnijem učenju srpskog znakovnog jezika.
Pitanje dostupnosti tumača posebno je važno u oblastima kao što su obrazovanje, zdravstvo, zapošljavanje i komunikacija sa javnim službama. U Srbiji je upotreba znakovnog jezika uređena Zakonom o upotrebi znakovnog jezika iz 2015. godine, kojim su regulisana i prava gluvih osoba na usluge tumača u različitim situacijama.
Uvođenje osnovnih znanja srpskog znakovnog jezika u škole, kako predlaže Ilić, moglo bi da doprinese tome da nove generacije lakše komuniciraju sa gluvim osobama i da se komunikacione barijere smanjuju već od najranijeg uzrasta.
M. T.
