Naučnici sa Novosibirskog državnog medicinskog univerziteta razvili su novu metodu lečenja akutnog pankreatitisa koja bi, prema prvim rezultatima ispitivanja, mogla da doprinese bržem oporavku pacijenata, smanjenju komplikacija i efikasnijem tretmanu bolesti koja često zahteva intenzivno bolničko lečenje.
Tim istraživača sa Novosibirskog državnog medicinskog univerziteta (NSMU) predstavio je i patentirao novu medicinsku proceduru za lečenje akutne upale pankreasa, sa ciljem da unapredi efikasnost terapije i smanji ograničenja koja prate dosadašnje pristupe.
Akutni pankreatitis predstavlja ozbiljno zapaljensko stanje pankreasa koje može dovesti do oštećenja tkiva, razvoja komplikacija i produženog boravka u bolnici. Jedan od izazova u lečenju ove bolesti jeste otežano dopremanje lekova do zahvaćenog područja usled anatomskih karakteristika i promena u okolnim tkivima.
Prema navodima autora patenta, postojeće metode često nisu omogućavale dovoljno efikasno delovanje terapije ili su bile ograničene na određene, uglavnom teže oblike bolesti. U pojedinim slučajevima primena većih doza lekova mogla je da poveća rizik od neželjenih reakcija.
Nova metoda zasniva se na dvostepenom pristupu.
U prvoj fazi pacijentu se primenjuje kombinacija anestetika i enzima hijaluronidaze kroz ciljanu proceduru, sa ciljem poboljšanja protoka tečnosti i limfne drenaže u tkivima koja okružuju pankreas. Na taj način omogućava se efikasniji dolazak terapijskih supstanci do područja zahvaćenog upalom.
Drugi deo postupka podrazumeva primenu male količine krvne plazme samog pacijenta u regiji oko pankreasa. Reč je o plazmi bogatoj trombocitima, koja se u savremenoj medicini koristi zbog potencijala da podstakne procese regeneracije i oporavka tkiva.
Nakon sprovedene terapije stanje pacijenta prati se laboratorijskim analizama i ultrazvučnim pregledima tokom narednih dana. Ukoliko zapaljenski proces nije u potpunosti kontrolisan, procedura se može ponoviti.
Istraživači navode da je metoda već testirana na grupi pacijenata i da su rezultati upoređeni sa standardnim načinima lečenja. Kod pacijenata koji su lečeni konvencionalnim pristupom zabeležen je veći procenat komplikacija i duže trajanje hospitalizacije.
Autori ističu da je dodatna prednost nove procedure njena manja invazivnost i mogućnost primene u bolnicama različitog nivoa opremljenosti.
Ipak, stručnjaci ukazuju da će za širu kliničku primenu biti potrebna dodatna istraživanja, dugoročnije praćenje rezultata i potvrda efikasnosti na većem broju pacijenata, što predstavlja standardnu proceduru u uvođenju novih terapijskih metoda u medicinsku praksu.
M. T.
