Na današnji dan, 1. aprila 1999. godine, srušen je Varadinski most u 05.05 sati – prvi od tri mosta u Novom Sadu koji su uništeni tokom NATO bombardovanja. Taj trenutak ostao je jedan od najupečatljivijih simbola stradanja grada i prekida svakodnevice njegovih građana.
Tačno 1. aprila 1999. godine, tokom vazdušnih napada u okviru NATO bombardovanje SR Jugoslavije 1999, pogođen je i srušen Varadinski most, jedan od ključnih prelaza preko Dunav u Novi Sad. Bio je to prvi u nizu od tri mosta koji su u narednim nedeljama uništeni, čime je grad praktično ostao bez direktne veze između svojih obala.
Varadinski most nije bio samo saobraćajnica, za mnoge Novosađane predstavljao je svakodnevni put, ali i simbol povezanosti, identiteta i kontinuiteta života uz Dunav. Njegovo rušenje izazvalo je snažan emotivni odjek: hiljade građana okupile su se na keju, nemo posmatrajući kako nestaje deo njihove svakodnevice.
Zanimljivo je da je most već jednom bio uništen tokom Drugi svetski rat, ali je obnovljen i decenijama služio gradu. Upravo zato je njegovo ponovno rušenje 1999. godine doživljeno kao posebno težak udarac.
Nakon Varadinskog mosta, ubrzo su srušeni i Most slobode i Žeželjev most, čime je Novi Sad ostao bez ijednog mosta preko Dunava. Saobraćaj je bio prekinut, a svakodnevni život građana dodatno otežan – prelazak na drugu obalu bio je moguć samo privremenim rešenjima, poput pontonskih mostova.
Obnova mostova trajala je godinama nakon završetka bombardovanja. Novi Varadinski most izgrađen je početkom 2000-ih, dok su ostali mostovi obnavljani i modernizovani u narednim fazama, vraćajući gradu njegovu ključnu infrastrukturu.
Danas, 27 godina kasnije, sećanje na rušenje mostova ostaje duboko ukorenjeno u kolektivnoj svesti Novosađana. Ovaj datum ne predstavlja samo podsetnik na razaranje, već i na otpornost grada i njegovih ljudi, koji su uprkos gubicima uspeli da obnove ono što je srušeno i nastave život na obalama Dunava.