Sedamdesetih je Novi Sad bio „veliki grad u nastajanju“ sa oko 140 hiljada ljudi u samom naselju, a onda je krenuo ritam koji se i danas oseća. Fabrike, fakulteti i novi blokovi preko noći su menjali mapu grada, pa se do početka osamdesetih broj stanovnika popeo na oko 170 hiljada. To je bio talas domaćih doseljavanja, kada se u Novi Sad dolazilo zbog posla, škole i boljeg života.
Devedesete su donele usporavanje, ali ne i zaustavljanje. Grad je rastao tiše, kroz porodične selidbe i širenje prigradskih naselja, pa se posle 2000. taj rast opet vidi na papiru: od oko 190 hiljada početkom dvehiljaditih do preko 230 hiljada na popisu 2011. Danas, prema popisu 2022, u naselju Novi Sad živi oko 260 hiljada ljudi, dok Grad Novi Sad ukupno broji približno 369 hiljada, uz prosečnu starost oko 41 godine.
Novi trend je što Novi Sad više ne privlači samo ljude iz Vojvodine i ostatka Srbije, već i one koji traže mirniju adresu u vremenu globalnih potresa. Ratovi, ekonomska neizvesnost i rad na daljinu doveli su novi talas doseljavanja, pa su se poslednjih godina u gradu sve češće čuli ruski i ukrajinski, ali i jezici iz šireg sveta. Statistika beleži i hiljade stranih doseljenika u jednoj godini, a Novi Sad se sve jasnije profiliše kao „grad koji prima“ – brz, otvoren i dovoljno udoban da se u njemu ostane.
