Velika narodna skupština Srba, Bunjevaca i drugih Slovena iz Banata, Bačke i Baranje 25. novembra 1918. godine u Novom Sadu izglasala je priključenje Vojvodine Kraljevini Srbiji, čime je obeležen jedan od najznačajnijih datuma u njenoj istoriji.
Sednica je održana u „Grand hotelu Majer“, kasnije poznatom kao „Sloboda“, uz učešće 757 izabranih poslanika. Njihov izbor sproveden je prema Proglasu Srpskog narodnog odbora, uz nameru da svaki poslanik predstavlja hiljadu stanovnika.
Sastav predstavnika odražavao je nacionalnu sliku tadašnje Vojvodine – 578 Srba, 84 Bunjevca, 62 Slovaka, 21 Rusin, šest Nemaca, troje Šokaca, dva Hrvata i jedan Mađar. Posebno se izdvaja podatak da je među poslanicima bilo i sedam žena.
Zasedanje je otvorio najstariji poslanik, književnik i sveštenik Jovan Hranilović. Važnu ulogu imali su i dr Ignjat Pavlas, predsedavajući skupštine, te Jaša Tomić, koji je pročitao odluku kojom je Vojvodina proglašena delom Srbije.
Skupština je istovremeno uspostavila i privremene organe vlasti – dr Joca Lalošević izabran je na čelo Narodne uprave, dok je Slavko Miletić preuzeo rukovođenje Narodnim savetom. Odluka o prisajedinjenju doneta je jednoglasno i označila je ulazak Vojvodine u sastav Kraljevine Srbije.