NOVI SAD – Planom generalne regulacije rekreativnog područja „Štrand-Kabel“ u Novom Sadu, lokaliteta zelene površine uz kompleks Štranda, pored zelenila, parkova i sportsko-rekreativnog sadržaja, biće izgrađena i dugoočekivana crkva na Limanu.
Kako se navodi u Planu generalne regulacije rekreativnog područja „Štrand-Kabel“, koji je okačen danas na sajtu JP „Urbanizam“ Novi Sad, u delu uređene zelene površine planira se verski objekat, gabarita definisanim regulacionim linijama prema grafičkom prikazu broj 3 „Plan regulacije površina javne namene“ u razmeri 1:1000.
Prema planu, verski objekat predstavlja trobrodnu, tzv. orijentalnu ili ranohrišćansku baziliku, u kojoj su sva tri broda pod jednim krovom.
Predviđen je sa tri apside, odnosno svoda (srednja spoljna petostrana i dve bočne polukružne dvostrane). Spoljašnji narteks ili priprata ima dve kule kao bočne završetke. Narteks predstavlja prostor u zapadnom delu crkvene građevine, a prvobitno je bio namenjen nekrštenima i pokajnicima u ranohrišćanskim bazilikama, a koji je bio odvojen od ostatka crkve zidom i vratima.
Njegovo prizemlje predstavlja jedan otvoren portik, natkriveni deo ispred ulaza u crkvu koji se najčešće nalazi na stubovima, a njegova gornja pozicija prema planu ima jednu galeriju.
Takođe, plan podrazumeva da će fasada biti od opeke, kamena i drugog prirodnog materijala. Visina buduće bogomolje na Limanu biće maksimalno 17,70 m (sa krstom na tornju).
Nacrt plana generalne regulacije rekreativnog područja „Štrand–Kabel“ u Novom Sadu nalazi se na javnom uvidu do 20. septembra 2025. Godine, a može se pogledati na sajtu JP „Urbanizam“, kao i u prostorijama javnog preduzeća.
Crkva će biti posvećena stradalima u Novosadskoj raciji
Novosadska racija, zločin urezan u generacije Novosađana, dogodila se u januaru 1942. Godine i predstavlja jedan od najtragičnijih događaja u južnobačkom okrugu tokom Drugog svetskog rata.
Od 21. do 23. januara 1942., mađarska vojska, žandarmerija i policija sprovele su raciju u Novom Sadu, pod izgovorom potrage za „partizanima“, a uhapšeni su mnogi civili — muškarci, žene, deca i starci- bez dokaza, suđenja ili krivice.
Žrtve su odvođene do zaleđene obale Dunava, na Štrand, gde su masovno streljane i bacane pod led, a po nekim svedočenjima, majke su morale da budu te koje su svoju decu bacale u reku.
U nezapamćenom masakru živote je izgubilo 1.400 građana, među kojima su bili Srbi, Jevreji i Romi.
U znak uspomene na žrtve u ovom zločinu, nevino stradale, gradski čelnici su odlučili da podignu crkvu upravo na mestu gde su ljudi najviše izgubili život, na Štrandu.
